ایمیداکلوپرید، با شماره CAS 138261 - 41 - 3، یک حشره کش شناخته شده است که مدت زیادی است که در دسترس بوده است. به عنوان تامین کننده ایمیداکلوپرید، من از نزدیک شاهد محبوبیت آن در بازار بودم. این به طور گسترده در کشاورزی، باغبانی و حتی در برخی از محصولات کنترل آفات خانگی استفاده می شود. اما مانند هر ماده شیمیایی، محدودیت های خود را دارد. بیایید بررسی کنیم که اینها چه هستند.
1. توسعه مقاومت
یکی از مهم ترین محدودیت های استفاده از ایمیداکلوپرید، ایجاد مقاومت در بین آفات هدف است. با گذشت زمان، حشرات می توانند تکامل یافته و نسبت به اثرات این حشره کش کمتر حساس شوند. به عنوان مثال، برخی از گونه های شته حساسیت کمتری نسبت به ایمیداکلوپرید نشان داده اند. این مقاومت در نتیجه تغییرات ژنتیکی در جمعیت آفت است. هنگامی که ایمیداکلوپرید به طور مکرر در یک منطقه استفاده می شود، حشرات دارای ژن هایی که مقاومت ایجاد می کنند، احتمال زنده ماندن و تولیدمثل بیشتری دارند. در نتیجه اثر ایمیداکلوپراید در کنترل این آفات کاهش می یابد.
کشاورزان و اپراتورهای کنترل آفات اغلب خود را در یک نقطه سخت می بینند. آنها به ایمیداکلوپرید برای فعالیت با طیف گسترده آن در برابر بسیاری از حشرات مکنده متکی هستند. اما با افزایش مقاومت، ممکن است نیاز به استفاده از دوزهای بالاتر یا روی آوردن به سایر حشره کش ها داشته باشند. و این می تواند هم هزینه بر باشد و هم به طور بالقوه برای محیط زیست مضرتر باشد. این چیزی است که هنگام در نظر گرفتن یک استراتژی بلند مدت مدیریت آفات باید در نظر داشت.
2. اثرات غیر هدف
ایمیداکلوپرید فقط بر آفاتی که ما سعی در کنترل آن داریم تأثیر نمی گذارد. این می تواند اثرات بسیار جدی بر روی ارگانیسم های غیر هدف داشته باشد. زنبورها نمونه بارز هستند. ایمیداکلوپرید یک حشره کش سیستمیک است، به این معنی که می تواند توسط گیاهان جذب شده و در سراسر بافت آنها توزیع شود. هنگامی که زنبورها برای جمع آوری شهد و گرده از این گیاهان تیمار شده بازدید می کنند، می توانند در معرض حشره کش قرار گیرند.
مطالعات نشان داده اند که حتی سطوح پایین ایمیداکلوپرید می تواند اثرات منفی بر رفتار زنبور عسل، مسیریابی و سلامت کلنی داشته باشد. زنبورها ممکن است در یافتن راه بازگشت به کندو مشکل داشته باشند که می تواند منجر به کاهش جمعیت کلی شود. و از آنجایی که زنبورها گرده افشان های مهمی برای بسیاری از محصولات هستند، این موضوع بسیار مهم است. این می تواند تأثیر موجی بر تولید غذا و اکوسیستم به طور کلی داشته باشد.
سایر موجودات غیر هدف مانند کرم های خاکی و حشرات مفید نیز می توانند تحت تأثیر قرار گیرند. کرم های خاکی با تهویه خاک و تجزیه مواد آلی نقش مهمی در سلامت خاک دارند. قرار گرفتن در معرض ایمیداکلوپرید می تواند میزان بقا و تولید مثل آنها را کاهش دهد که می تواند عواقب بلندمدتی برای حاصلخیزی خاک داشته باشد.
3. پایداری محیطی
ایمیداکلوپرید نیمه عمر نسبتا طولانی در محیط دارد. این بدان معنی است که می تواند برای مدت طولانی در خاک، آب و رسوب باقی بماند. در خاک، ممکن است ماه ها یا حتی سال ها طول بکشد تا ایمیداکلوپرید به طور کامل تجزیه شود. این ماندگاری می تواند به مرور زمان منجر به تجمع حشره کش در محیط شود.
وقتی باران میبارد، ایمیداکلوپرید را میتوان در آبها شست. هنگامی که در آب قرار می گیرد، می تواند به موجودات آبزی مانند ماهی و دوزیستان آسیب برساند. حتی غلظت کمی از ایمیداکلوپرید در آب می تواند اثرات سمی بر روی این حیوانات داشته باشد و بر رشد، نمو و تولید مثل آنها تأثیر بگذارد.
حضور طولانی مدت ایمیداکلوپرید در محیط زیست همچنین به این معنی است که می تواند تا مدت ها پس از مصرف اولیه خطری برای ارگانیسم های غیر هدف داشته باشد. این یک نگرانی برای مناطقی است که ایمیداکلوپرید در آن سال ها به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است.
4. محدودیت های نظارتی
با توجه به اثرات منفی بالقوه آن بر محیط زیست و ارگانیسم های غیر هدف، محدودیت های نظارتی فزاینده ای در مورد استفاده از ایمیداکلوپرید در بسیاری از کشورها وجود دارد. برخی از مناطق استفاده از آن را در برخی کاربردها ممنوع یا به شدت محدود کرده اند، به ویژه در مناطقی که گرده افشان ها در معرض خطر بالایی هستند.
این تغییرات نظارتی میتواند استفاده آزادانه از ایمیداکلوپرید را برای کشاورزان و شرکتهای کنترل آفات دشوار کند. آنها باید در مورد محل و نحوه استفاده از حشره کش برای رعایت مقررات دقت بیشتری داشته باشند. این می تواند یک لایه پیچیدگی اضافی به استراتژی های مدیریت آفات اضافه کند و ممکن است به آموزش و منابع اضافی برای کاربرد مناسب نیاز داشته باشد.
5. طیف محدود در برابر برخی آفات
در حالی که ایمیداکلوپرید در برابر بسیاری از حشرات مکنده موثر است، اما در مورد انواع دیگر آفات محدودیت هایی دارد. به عنوان مثال، ممکن است در برابر حشرات جویدنی مانند کاترپیلار چندان موثر نباشد. حشرات جونده در مقایسه با حشرات مکنده شیوه تغذیه متفاوتی دارند و نحوه عملکرد ایمیداکلوپرید ممکن است در کنترل آنها موثر نباشد.
این بدان معنی است که در شرایطی که جمعیت آفت مختلط وجود دارد، ایمیداکلوپرید ممکن است به تنهایی کافی نباشد. کشاورزان و اپراتورهای کنترل آفات ممکن است نیاز به استفاده از ترکیبی از حشره کش ها برای هدف قرار دادن تمام آفات موجود داشته باشند. این می تواند هزینه و پیچیدگی مدیریت آفات را افزایش دهد.
استراتژی های کاهش
با وجود این محدودیتها، راههایی برای استفاده مسئولانهتر از ایمیداکلوپرید وجود دارد. یک روش استفاده از آن در چرخش با سایر حشره کش ها با حالت های مختلف عمل است. این می تواند به تاخیر در ایجاد مقاومت در آفات کمک کند. به عنوان مثال، متناوب بین ایمیداکلوپرید وآلترنوژست دامپزشکی داروسازی(در کاربردهای مناسب) می تواند فشار انتخاب بر آفات را کاهش داده و اثربخشی هر دو محصول را حفظ کند.
استراتژی دیگر استفاده از ایمیداکلوپرید در زمان مناسب و به مقدار مناسب است. با زمانبندی دقیق برنامه برای همزمانی با مراحل آسیبپذیر آفات هدف، میتوانیم اثربخشی آن را به حداکثر برسانیم و در عین حال میزان مصرف را به حداقل برسانیم. و هنگامی که صحبت از محافظت از ارگانیسمهای غیرهدف میشود، استفاده از روشهای کاربردی هدفمند مانند تیمار بذر یا درمان نقطهای میتواند قرار گرفتن در معرض حشرات مفید و سایر موجودات را کاهش دهد.
نتیجه گیری
به عنوان تامین کننده ایمیداکلوپرید، می دانم که این یک ابزار ارزشمند در مدیریت آفات است. اما مهم است که از محدودیت های آن آگاه باشید. توسعه مقاومت، اثرات غیر هدف، پایداری محیطی، محدودیت های نظارتی و طیف محدود در برابر برخی آفات، همه عواملی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند.
اگر در بازار ایمیداکلوپرید یا سایر محصولات مرتبط هستید مانندAPI Denaverine HCL شل کننده عضلات برای میومتریانئوستیگمین متیل سولفاتو میخواهید درباره نحوه استفاده مؤثر و مسئولانه از آنها بیشتر بدانید، با خیال راحت تماس بگیرید. ما می توانیم در مورد نیازهای خاص شما گپ بزنیم و راه حلی ارائه دهیم که برای شما مناسب باشد.
مراجع
- Desneux, N., Decourtye, A., & Delpuech, JM (2007). اثرات کشنده آفت کش ها بر روی بندپایان مفید بررسی سالانه حشره شناسی، 52، 81 - 106.
- گولسون، دی (2013). مروری بر اثرات مستقیم و غیر مستقیم نئونیکوتینوئیدها و فیپرونیل بر حیات وحش مهره داران. علوم و فناوری محیطی، 47 (13)، 6939 - 6957.
- Simon - Delso, N., Amaral - Zettler, LA, Belzunces, LP, & Goulson, D. (2015). نئونیکوتینوئیدها در زنبورها: مروری بر غلظت، عوارض جانبی و ارزیابی خطر علوم محیطی و تحقیقات آلودگی، 22 (10)، 7599 - 7621.
