کاربرد پروستاگلاندین ها در تولید خوک

پروستاگلاندین ها برای اولین بار در سال 1930 کشف شدند، زمانی که دانشمندان برای اولین بار ماده ای را در مایع منی انسان و حیوانات کشف کردند که می تواند باعث انقباض شدید ماهیچه های صاف شود و تصور می شد که این ماده از غده پروستات منشا گرفته است، بنابراین پروستاگلاندین (PG) نام گرفت. . در سال 1960، محققان ماده‌ای را جمع‌آوری کردند که قادر به حل کردن جسم زرد در شرایط آزمایشگاهی از مایع آبیاری رحمی گیلت‌ها در انتهای فاز لوتئال بود، که بعداً مشخص شد که PGF2 توسط آندومتر ترشح می‌شود، بنابراین رحم منبع مهمی در نظر گرفته می‌شود. پروستاگلاندین ها در حال حاضر، عملکرد ثابت شده پروستاگلاندین ها عمدتاً تنظیم عملکرد جسم زرد، تقویت انقباض رحم، تخمک گذاری تخمدان ها و تأثیر بر چسبیدن تخمک های بارور شده است. پروستاگلاندین ها یکی از ابزارهای مهم برای تنظیم تولید مثل خروس در نظر گرفته می شوند [1].
در تنظیم جوجه خروس، نقش اصلی پروستاگلاندین ها ایجاد انحلال لوتئال است، به طوری که سطح پروژسترون بدن به شدت کاهش می یابد و فحلی شروع می شود. برخلاف گاوها، جسم زرد خروس‌ها را نمی‌توان ظرف 12 روز پس از تولید بوسیله پروستاگلاندین‌ها حل کرد، بنابراین حل کردن جسم زرد با تزریق یکبار پروستاگلاندین‌ها با فرض دوره زرد نامشخص خروس دشوار است، به همین دلیل است که فحلی همزمان خروس‌ها وجود دارد. نمی توان با پروستاگلاندین ها مانند گاو به دست آورد و فحلی همزمان خروس ها باید با آلیل پرژسترون خوراکی (یک آنالوگ پروژسترون) حاصل شود. بنابراین، اهمیت برخی از مزارع برای تزریق پروستاگلاندین به خروس‌ها و به دنبال آن گورگمون تحریک‌کننده فولیکول (FSH) برای افزایش فحلی سریع در خروس‌ها نیز مشکوک است.