پروتئین یک جزء مهم از تمام سلول ها و بافت های بدن انسان است.

تمام اجزای مهم بدن باید در پروتئین نقش داشته باشند. به طور کلی، پروتئین حدود 18 درصد از کل جرم بدن انسان را تشکیل می دهد و مهم ترین چیز این است که مربوط به پدیده های زندگی است.
پروتئین پایه مادی حیات، یک ماکرومولکول آلی، یک ماده آلی اساسی که یک سلول را تشکیل می دهد و حامل اصلی فعالیت های زندگی است. زندگی بدون پروتئین وجود ندارد. آمینو اسیدها بلوک های ساختمانی اساسی پروتئین ها هستند. این ماده ای است که ارتباط نزدیکی با زندگی و همه اشکال فعالیت های زندگی دارد. هر سلول و تمام اجزای مهم بدن دارای پروتئین هایی هستند. پروتئین 16 تا 20 درصد وزن بدن انسان را تشکیل می دهد، یعنی یک فرد بالغ 60 کیلوگرمی حدود 9.6 تا 12 کیلوگرم پروتئین در بدن خود دارد. در بدن انسان انواع مختلفی از پروتئین ها با خواص و عملکردهای متفاوت وجود دارد، اما همگی از بیش از 20 نوع اسید آمینه به نسبت های مختلف تشکیل شده اند و به طور مداوم در بدن متابولیزه و تجدید می شوند. [6]
پروتئین ماده ای با ساختار فضایی مشخص است که از حلقه زدن و تا شدن زنجیره های پلی پپتیدی متشکل از اسیدهای آمینه در مسیر "کم آبی و تراکم" تشکیل می شود.
پروتئین ها باید حاوی کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن و همچنین ممکن است حاوی گوگرد، فسفر و عناصر دیگر باشند.
پروتئین یک ترکیب پلیمری متشکل از اسیدهای آمینه است که به ترتیب خاصی برای تشکیل یک زنجیره پلی پپتیدی ترکیب شده و سپس یک یا چند زنجیره پلی پپتیدی به روش خاص خود ترکیب می شوند. پروتئین داربست و ماده اصلی تشکیل دهنده بافت ها و اندام های انسان است و نقش مهمی در فعالیت های زندگی انسان ایفا می کند و می توان گفت بدون پروتئین فعالیت حیاتی وجود ندارد.
از دست دادن پروتئین مردانه مهمتر از از دست دادن پروتئین زنان است، هنگامی که مردان پروتئین را از دست می دهند، منجر به کاهش کیفیت اسپرم مردان، کاهش تحرک اسپرم و مایع شدن اسپرم ناشی از ناباروری مردان می شود.