عملکرد فیزیولوژیکی پروستاگلاندین ها

جسم زرد را حل کرده و حیوان مادر را همزمان به فحلی وادار کنید
پس از تخمک گذاری مادر در طول دوره تولید مثل، پروستاگلاندین ها می توانند مستقیماً روی جسم زرد اثر کنند، انحلال جسم زرد را تسریع کنند، فاز لوتئال را در چرخه فحلی کوتاه کنند و دور جدیدی از فاز فولیکولی در اسرع وقت ظاهر شود. به طوری که همان گروه از حیوانات ماده می توانند در همان زمان وارد گرما شوند.
تخمک گذاری را ترویج می کند
هورمون لوتئینیزه کننده قبل از تخمک گذاری سنتز پروستاگلاندین ها را در فولیکول ها افزایش می دهد، کلاژناز و الاستاز را فعال می کند و در عین حال انقباض عضلات صاف دیواره فولیکول را تحریک می کند و در نهایت منجر به پارگی فولیکول می شود. پروستاگلاندین های اگزوژن می توانند با ایجاد پارگی فولیکول به تخمک گذاری زودرس برسند.
القای زایمان
پروستاگلاندین ها بر عملکرد ترشحی جسم زرد تأثیر می گذارند و نتیجه مستقیم آن کاهش سنتز و ترشح پروژسترون، کاهش عملکرد محافظت از جنین، افزایش انقباضات رحمی و افزایش بی ثباتی جنین است. پروستاگلاندین ها همچنین می توانند ترشح اکسی توسین را افزایش دهند، حساسیت ماهیچه صاف رحم را به اکسی توسین تقویت کنند و به تولد حیوان در مادر کمک کنند.
زهکشی و لقاح اسپرم را تقویت می کند
پروستاگلاندین ها می توانند توانایی لوله های ریز برای انتقال اسپرم را بهبود بخشند که منجر به تخلیه اسپرم می شود. ترشح تستوسترون توسط سلول های سلول های لیدیگ را کنترل می کند که رگ های خونی بافت بیضه را گشاد می کند، کیفیت مایع منی را بهبود می بخشد و لقاح را تسهیل می کند.