کمبود پروتئین هم در بزرگسالان و هم در کودکان رخ می دهد، اما کودکان در حال رشد بیشتر مستعد ابتلا هستند. علائم شایع کمبود پروتئین کاهش سرعت متابولیسم، کاهش مقاومت به بیماری، حساسیت به بیماری، اثر طولانی مدت آسیب اندام ها و علائم شایع کمبود رشد، کاهش وزن، سوء تغذیه، کاهش وزن، بی تفاوتی، تحریک پذیری و کم خونی در کودکان و خشکی است. یا ادم و بیماری های ثانویه به دلیل استعداد ابتلا به عفونت. کمبود پروتئین اغلب همراه با کمبود انرژی، یعنی سوء تغذیه پروتئین-انرژی است که به دو نوع تقسیم می شود. یکی به یک بیماری تغذیه ای اشاره دارد که در آن انرژی دریافتی اساساً ارضا می شود اما پروتئین به طور جدی ناکافی است، بیماری گارسیا نامیده می شود. دیگری «هدر دادن» است که به یک بیماری تغذیه ای اشاره دارد که در آن پروتئین و کالری دریافتی به طور جدی ناکافی است.






